چینِ چینِ دامنت...

اگر طبق فتاواى علماى عظام،رقصیدن زن براى خودش(ینى شیرین عقلانه و خودش واسه خودش)،حرام باشد،خداوند متعال و رحمان و رحیم باید هفت طبقه از جهنم را اختصاصن به اینجانب تعلق دهد تا مرا به سزاى تنها گوشه اى از معصیت هاى بى شمارم برساند.پس بروید شاد باشید که فرداى قیامت براى هیچکدامتان جایى در دوزخِ خدا باقى نگذاشته ام.امروز چنان مومنانه از خواب بیدار شدم و شتابیدم به سوى خدا که دیگر بعد از آن خوابم نبرد و براى اینکه خواب اهالى خانه را حرام نکنم(بیشتر از ترس جیغِ بنفش خواهرم)،هندزفرى را گذاشتم توى گوشم و آهنگ پلى کردم.

در یکى دوتا آهنگِ اول،چنان مغموم شدم که چشم هایم نمناک شد و یاد تمام خاطرات کودکى ام با برادرم افتادم و جاى خالیش آزارم داد.آسمان دلم چنان ابرى شد که هر لحظه احتمال رعد و برق و بارندگى شدید،در پاره اى مواقع حتى سیل،مى رفت!که در همین لحظه،خدا لعنت نکند آقاى اُمیدِ جهان را:))))

و تمام تلاش من براى ماندن زیرِ پتو بى فایده ماند و مجبور شدم توى آن سرماى استخوان سوزِ دم صبح،پالتو تنم کنم و انقدر جلوى آینه حرکات موزون از خودم در بیاورم و جلافت بخرج دهم که یکهو ساعت بشود 10 و در حد یک جنازه بیفتم توى تخت و تا الان که یک ظهر است،بخوابم!

+بروید از خدا بترسید اگر فکر مى کنید بعضى ها دیوانه اند!