ملى پوشان؛پیرووووووز باشید:)

من یا فوتبال نمیبینم،یا اگه ببینم،از تهِ تهِ تههههِ دلم میبینم!

هیجان و استرسى که موقع تماشاى فوتبال دارم رو،حتى مربى هاى بسیار متعصب اون تیم هم ندارن:)))

الان که در خدمتتون هستم،از درد پهلوى چپ خوابم نمیبره!

وقتى سردار گل زد،پریدم هوا و موقع بازگشت به موقعیت قبلى محاسباتم اشتباه از آب در اومد و با پهلو رو دسته ى مبل فرود اومدم:/

در حین بازى هم انقددددر جیییییغ زدم و فریاد کشیدم که صدام خروسى شد:|

بعد از بازى،آقاى همسر زنگ زد که حال و احوالمُ بپرسه و احیانا اگه ناراحتم،(بخاطر مشغله ى کارى قرار اومدنش رو دو سه روز به تاخیر انداخت)،با زبون چرب و نرمش از دلم در بیاره!که ناگهان با صداى از ته چاه در اومده ى من مواجه شد و فکر کرد از شدت ناراحتى گریه کردم و صدام در نمیاد:)))))))))))

منم اجازه دادم در همین اندیشه باقى بمونه و وجدانش عذابش بده!

تا اینکه بعد از یک ساعت تماس گرفت و گفت بجاى تاخیره دو سه روزه،دو سه روز قبل از تاریخ مقرر میاد شمال:)))))))

و اینجا بود که شیطان با موبایل شخصى بنده تماس حاصل نمود و پرسید،مدرسانِ شریییییییف؟:))))))